UrbanCity.pl

UrbanCity.pl to internetowy sklep, w którym można kupić bardzo interesujące i fajne ubrania. W sklepie tym możemy kupić ubrania takich znanych marek jak na przykład: Jordan, Nike, Dissizit, Karl Kani, Akademiks, Ecko, Enyce, Hoodboyz, K1X, PLNY, Osiris, Roca Wear, Southpole, Supra,Vokal, El Polako, Urban Classics, Stoprocent czy też Sir Benni Miles. Wszystkie ubrania dostępne na urbancity.pl są w pełni oryginalne. Posiadają wszystkie metki i oryginalne opakowania oraz pudełka. W urbancity.pl można kupić takie ubrania jak: buty, koszulki, spodnie, spodenki, bluzy, dresy, kurtki, czapki, swetry, koszule oraz akcesoria taki jak opaski, chustki, paski, skarpetki czy też piłki do koszykówki. W tym internetowym sklepie można korzystać z bardzo fajnego programu lojalnościowego, co świadczy o tym, że sklep ten dba o klienta i ceni klientów stałych. Obsługa Urban City ma naprawdę bardzo profesjonalne podejście. Często organizuje konkursy dla swoich klientów, w których wygrać można ciekawe nagrody rzeczowe, zazwyczaj spośród asortymentu sklepu.

Buty Reebok – buty sportowe

W dzisiejszych czasach szczególną popularnością cieszą się buty sportowe. Są one ładne wizualnie, a także wygodne, dzięki swojej konstrukcji oraz coraz to nowszym specjalistycznym systemom, dostosowanym do potrzeb naszych stóp. Znaną marką, która zajmuję się produkcją takich sportowych butów jest marka Reebok. Firma ta w pełni nazywa się Reebok International Limited. Reebok to marka bardzo znana, popularna i prestiżowa. Buty przez nią produkowane również są bardzo popularne, w wielu krajach świata. Od roku 2006 firma Reebok International Limited należy do koncernu niemieckiego – Adidas AG. Niemiecka firma przejęła produkcję butów Reebok. Zajęła się oczywiście także sprzedażą tych butów. Wśród butów marki Reebok wyróżnić możemy buty męskie oraz buty damskie. Reebok produkuje buty sportowe, lecz różnego rodzaju. Na przykład buty do biegania czy też buty do koszykówki. Buty marki Reebok wyróżniają się świetnym stylem i dobrą wytrzymałością. Materiały, z których są wykonane są bardzo dobre. Dlatego warto je kupować.

PODZIAŁ NA BARWY

zylaki_3287191

Z podziałem na barwy według tarczy rycerskiej, noszono w połowie XIV w. i później cotte darmes uszytą z płótna, w kilku warstwach przeszywanego na wełnie lub wacie jedwabnej lub bawełnianej. Wierzch takiego, ubioru pokrywano tkaniną barwną, często jedwabną, na której widoczne były ściegi łą­czące podkłady tkaniny i watowania. Cotte d’ar mes mogła mieć zwyczajne rękawy lub skrócone; były one szyte także bez rękawów, a powierzchnia tkaniny ubioru zawsze miała wgłębione pręgi pionowego i czasem poziomego przeszywania. Skrócone rękawy w cotte d’armes znane były w la­tach 1365—1374 w Niemczech i noszone na kolczugach.Do najpiękniejszych przykładów dekoracji heraldycznej cotte d’ctrmes należy zabytkowy ubiór ks. Walii Edwarda (zm. w 1376 r.), przechowany w katedrze w Canterbury.

MODA SUKNI KOBIECYCH

pobrane

Znalezione w Herjolfsness suknie kobiece są, pomimo dość grubych samodziałowych tkanin wełnianych, poprawnie modelowane, z klinami poszerzającymi. Tę samą modę sukni kobiecych, obcisłych w górnej części, a luź­nych i równomiernie poszerzonych, spotyka się na zabytkach sztuki włoskiej lat trzydziestych XIII w., np. wytworne suknie dam słuchających muzyki na fresku Tryumf śmierci w Camposanto w Pizie są uszyte z tkanin wzorzystych o luźnym układzie niewielkich rzutów ornamentu. Pomimo zachowania ogólnej modnej sylwety sukni kobiecej spotyka się czasem pewne odmiany w kroju, spowodowane wzorzystością tkaniny, której nie- można swobodnie skroić z poszerzeniem klinami.

DO JAZDY KONNEJ

images

Jedynie dojazdy konnej ubiory dla skrócenia przepasywano. Podobnie jak i we Francji dworskie ubiory męskie szyte były z tkanin sukiennych, jednolitych w barwie lub z domieszką innej barwy w fakturze tkackiej, natomiast modne w XIII w. pasiaste tkaniny wełniane spotyka się we Włoszech na po­czątku XIV w. w ubiorach służby dworskiej i łowieckiej, jak sokolników, muzyków i in. Szyto je bez modnych dodatków z wąskimi rękawami. Dłużej niż we Francji utrzymały się w ubiorach ludzi młodych we Włoszech czepki wiązane pod brodą, noszone nawet pod kapeluszami około połowy  stulecia, gdy we Francji w tym czasie były używane dość rzadko przez ludzi starszych.

RĘKAWY ROZSZERZONE W GÓRZE

pobrane (1)

Powtarzają się obok siebie rękawy rozszerzone w górze, zwę­żone od łokcia i zapinane na szereg drobnych guzików, wąskie w całości i również zapinane , rozszerzone nieco i skró­cone niżej łokcia, oraz rękawy zakończone zwisającym, skrojo­nym wąsko płatkiem sukna. Przy krótkich rękawach wi­doczne są innej barwy rękawy ubioru spodniego; w latach trzy­dziestych XIV w. panuje moda skróconych rękawów ze zwisa­jącymi ozdobami z futra lub sukna.Przy męskich ubiorach surcot noszono kaptury najczęściej odrzucone z głowy i ułożone w formie miękkich kołnierzy, po­fałdowanych koło szyi. Jedynie barwa kapturów, od­mienna zawsze od ubioru, lub ozdobne zakończenie ich brze­gów i widoczny zwisający koniec (cornette) zaznacza odrębną część ubioru. Oprócz gładkiego brzegu przy sukiennych ubio­rach spotyka się w 1. poł. XIV w. ozdobne wycinanie brzegów u dołu. 

RÓŻNE ODMIANY PRZEPASEK

pobrane (2)

Różne są odmiany przepasek na włosach dziewcząt, które spotykamy na głów­kach strojnych i pełnych wdzięku posągów kobiecych w rzeźbach katedr francuskich. Powtarzają się one także w iluminowanych rękopisach w połączeniu z cienkimi, przejrzystymi siatkowymi welonami  lub obciskają przejrzyste chustki. Do podróży jedynie używały kobiety w XIII w. i w stuleciu następnym ciemnego kapelusza z niską główką i dość dużymi brzegami, który nakła­dały na włosy ujęte siatką. Do najprostszych okryć głowy należały chusty płócienne, które w XIII w. musiały mieć odcień żółtawy, otrzymywany za pomocą szafranu. Chusty te zarzucano luźnie  lub używano do okrycia głowy dwóch chust , które podkreślały delikatny owal twarzy.Moda w XIII w. występuje na ogół w podobnej formie w krajach Europy zachodniej: we Francji, Flandrii, w Niemczech.

W OBOWIĄZUJĄCYCH ZWYCZAJACH

images (1)

Właściciel sprzedający swą ziemię oddawał w Niemczech nowemu nabywcy swą rękawicę jako gwarancję zawartej umowy i formalne jej potwierdzenie.W zwyczajach obowiązujących rycerzy w po­jedynku rękawiczka była symbolem prawnym.Rzucenie rękawicy przeciwnikowi było wojenną formą zwrotu rękawicy, którą uprzednio otrzy­mano przy zawarciu umowy, i oznaczało chęć lojalnej obrony sprawy z bronią w ręku. Dwaj przeciwnicy składali swe rękawice jako zastaw u arbitra, który miał rozstrzygnąć ich zatarg, dla zaznaczenia, że poddadzą się wyrokowi.Rękawiczkę otrzymaną od damy jako dowód jej uczucia rycerz przypinał na hełmie w czasie turniejów i wyprawy wojennej. Gdy w Pieśni o Rolandzie, spisanej około 1080 r., umierający bohater wznosi ku Bogu swą rękawicę, podkreśla tym całkowitą ofiarę swego życia i rycerskiego honoru.  

ZNACZENIE SYMBOLICZNE

gorset-9

Podkreślić należy również symboliczne znaczenie rękawiczek, związane z systemem feudalnym. Na Zachodzie przyjęło się używanie rękawiczek w wytwornym ubiorze od VII w., gdy zaczęli je no­sić przede wszystkim królowie i biskupi; rękawiczki nabrały znaczenia symbolu władzy i godności. Znaczenie tego symbolu podkreślano zwłaszcza w krajach, w których przyjęło się prawo niemieckie. Rę­kawiczki należały za dynastii Karolingów i cesarzy późniejszych do ubiorów koronacyjnych; w XIII w. sporządzali je i zdobili haftem i perłami rzemieślnicy saraceńscy na Sycylii. Podobnie atrybutem wła­dzy stały się rękawiczki we Francji i w Anglii. Przy udzielaniu lenna wasalowi wręczano rękawiczki,również przy nadawaniu pewnych przywilejów miastom, jak odbywanie jarmarków lub bicie monet, panował zwyczaj posyłania rękawic.

PIĘKNE RĘKAWICZKI

pobrane (3)

Szyli je rękawicznicy zrzeszeni w cechach francuskich już około 1190 r., używając jako surowców różnych skór starannie wyprawianych. W innych krajach, jak w Niemczech, Austrii, a później i w Polsce, rękawiczki robili jako uboczny produkt wytwórcy kaletek, woreczków, pa­sów i innych wyrobów ze skóry. Szczególnie częste są wzmianki o użyciu jeleniej skóry, a nawet bawolej przy grubych rękawicach nakładanych do polowania ze sokołem, koniecznych dla myśli­wego, gdy ptak siedzący na dłoni zrywał się do lotu. Na zimę sporządzano rękawice pod­szywane lekkim futrem jagnięcym, popielicami i tanimi futrami, jak królicze i baranie. Rękawiczki noszone do ubioru codziennego były najczęściej z lekko kremowej skóry ze skośnie ściętym wydłu­żeniem. Przy ożywionym ruchu budowlanym w XIII w. rękawic roboczych używali rzemieślnicy pracujący przy budowach, jak np. murarze i kamieniarze.